Select your Top Menu from wp menus
3D vs V-Span…

3D vs V-Span…

Στην Ελλάδα έχουμε μάθει όλα να τα συγκρίνουμε! Το αμάξι μου με αυτό του γείτονα. Τη δουλειά μου με αυτή του κολλητού μου. Το σπίτι μου, με αυτό του ξαδέρφου μου. Τη ζωή μου, με τη ζωή του… Μαρινάκη. Την ομάδα μου με τον αιώνιο αντίπαλό μου.

Αθλητές μεταξύ τους είτε σε ατομικά αγωνίσματα, είτε σε ομαδικά αθλήματα και πάει λέγοντας… Φυσικά και η σύγκριση κάπου είναι καλή να γίνεται και κάπου δεν είναι. Οπως λέει και το άσμα, εξάλλου: «Μη με συγκρίνεις μάτια μου…».

Στην περίπτωση, όμως, δύο αθλητών που συνέπεσαν την ίδια σχεδόν χρονική περίοδο στα ελληνικά, στα ευρωπαϊκά, ακόμα και στα Παγκόασμια παρκέ η σύγκριση λειτουργεί ως «προσάναμα» για θερμές κουβέντες (καμιά φορά και για ομηρικούς καυγάδες), αν έχουμε πιει και κανένα ποτηράκι παραπάνω, ανάβουν τα αίματα στο πιτς φιτίλι…

Πράσινοι, κόκκινοι αλλά και ουδέτεροι σκέφτονται… Διαμαντίδης ή Σπανούλης;;; Μήτσος ή Μπιλ;;; Καστοριά ή Λάρισα;;; Το 13 ή το 7;;; Αλλά το πιο γνωστό είναι… 3D ή V-Span;;;

Δυο αθλητές γεμάτοι τίτλους, δόξα και χρήμα, με μυθικά συμβόλαια! Με ήθος, οικογενειάρχες και πρότυπα για τη νεολαία.

Ο ένας ξεκίνησε από την Καστοριά, μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη και στον μεγάλο Ηρακλή, εκείνης της περιόδου, για να φορέσει τα πράσινα από το 2004 έως πέρσι που αποφάσισε να πει «αντίο» στα παρκέ! Ο άλλος γύρισε περισσότερες ομάδες, καθώς τα πρώτα του μπασκετικά βήματα τα έκανε στον Κεραυνό Λάρισας και στη συνέχεια αγωνίστηκε στο ΓΣ Λάρισας, στην πορεία ήρθε το Μαρούσι, ο Παναθηναϊκός, το πέρασμα από το ΝΒΑ και τους Χιούστον Ρόκετς, η επιστροφή στο τριφύλλι και στη συνέχεια ο Ολυμπιακός.

Δυο παίκτες που παρέα με τους Παπαλουκά και Ζήση, ήταν τα κορυφαία γκαρντ της Ευρώπης για πολλά χρονιά, τα οποία μπορούσαν να «σκοτώσουν» οποιοδήποτε αντίπαλο, οποιαδήποτε στιγμή, από οποιοδήποτε σημείο!!!

Οι δυο συμπαίκτες και «αιώνιοι» αντίπαλοι μαζί κατέκτησαν 6 Ευρωλίγκες (3-3), 16 πρωταθλήματα Ελλάδος (9-7 ο Μήτσος), 14 Κύπελλα Ελλάδος (10-4 ο Μήτσος), 1 χρυσό στο Ευρωμπάσκετ του 2005 στα γήπεδα της Σερβίας, ενώ ο Μπιλ κατέκτησε και το χάλκινο το 2009 στα γήπεδα της Πολωνίας. Το αποκορύφωμα και των δύο ήταν το ασημένιο μετάλλιο το 2006 στο Παγκόσμιο, αφού πριν είχαν αποκλείσει την «Dream Team» του Λεμπρόν και του Καρμέλο! Παράλληλα αμέτρητοι τίτλοι γεμίζουν το παλμαρέ τους ως MVP σε διάφορες διοργανώσεις, σε διάφορες κατηγορίες. Διακρίσεις, διακρίσεις και διακρίσεις…

Τι να πούμε γι’ αυτά τα δύο μπασκετικά μυαλά; Ποιος είναι πιο ευφυής; Ποιος είναι ο καλύτερος; Αξίζει να πούμε ότι ένας από τους δύο είναι καλύτερος; Κι αν «Ναι» σε τι είναι ο καθένας καλύτερος;

Για μένα ο Μήτσος είναι αγαπημένος, γιατί έπαιξε στην ομάδα μου, γιατί μου έδωσε νίκες, χαρές, κούπες, αλλά και ο Μπιλ ήταν ένας ανταγωνιστικός αντίπαλος, που χαιρόμουν και χαίρομαι να κερδίζω, γιατί όταν νικάς έναν εξίσου «γίγαντα», τότε η νίκη αποκτά μεγαλύτερη αξία!

Το θέμα είναι αν θα φτάσουμε στο μέλλον να συγκρίνουμε ή έστω να… καυγαδίζουμε για τέτοιου μεγέθους αθλητές. Είναι ωραία τελικά αυτή η σύγκριση, αυτή η κόντρα, γιατί είναι το κυρίως menu σε ένα ακριβό εστιατόριο όπου οι θαμώνες απολαμβάνουν το ακριβό κρασί γουλιά γουλιά και όχι όπως σε ένα φθηνό καπηλειό που σερβίρει μόνο γίδα βραστή και ρετσίνα!

 

Γιάννης Μητροπαπάς

Σχετικές αναρτήσεις

X