Select your Top Menu from wp menus
Η Γνωριμία με την πιο «επικίνδυνη μπάντα» όλων των εποχών

Η Γνωριμία με την πιο «επικίνδυνη μπάντα» όλων των εποχών

Μετά το πολύ καλό ,ομολογουμένως, άρθρο του κυρίου Παναγιώτη Αντωνάκη, ήρθε και η δική μου σειρά (ζήλεψα) να γράψω κατιτίς για μια αγαπημένη μου μπάντα. Και φυσικά ο λόγος για τους Guns ‘N Roses, που σε παλαιότερη εκπομπή (School Of Rock κάθε Τρίτη 10 με 12 το πρωί) έκανα και ειδικό αφιέρωμα.

Ξεκινώντας τη μικρή μου ιστορία θα πρέπει να πάω 26(!) χρόνια πίσω, και συγκεκριμένα στο 1991. Ο πατέρας μου είχε μόλις γυρίσει από Ιαπωνία ύστερα από 2 χρόνια δουλειάς και είχε φέρει σε εμένα και τους 2 μεγαλύτερους αδερφούς μου τα «απαραίτητα» δώρα. Ανάμεσα σ’ αυτά ήταν και ένα “Sanyo” radio-CD (για όσους θυμούνται αρκετά σπάνιο για την εποχή εκείνη).

Τα αδέρφια μου έτρεξαν στο δισκοπωλείο και αγόρασαν τα πρώτα 2 δισκάκια και τα έφεραν στο σπίτι να τα ακούσουμε. Ενθουσιάστηκα! Όταν όμως είδα τα εξώφυλλα διαμαρτυρήθηκα. «Μα αυτά είναι ίδια! Μόνο το χρώμα αλλάζει. Σας κορόιδεψαν!!» Είπα. Γέλασαν δυνατά με τη «βλακεία» του μικρού Άγγελου και ο μεγάλος μου αδερφός μου εξήγησε: «Είναι ένα διπλό CD από την ίδια μπάντα. Να κοίτα… Use your Illusion I και Use your Illusion II».  Και έβαλε το 1ο δισκάκι στο νέο μας CD-player. Πάτησε τα βελάκια και έβαλε το 4 track (Don’t Cry). Από την 1η νότα ερωτεύτηκα μια μπάντα. Πρέπει να τους έβαλα να ακούσουν το ίδιο κομμάτι 3-4 φορές προτού με «μαλώσουν» και με αναγκάσουν να ακούσουμε και τα άλλα κομμάτια (χαχαχα).

«Right Next Door to Hell», «Live And Let Die», «Back Off Bitch», «November Rain» και φυσικά το επιβλητικό «Coma» ήταν ενδεικτικά κάποια κομμάτια που με τρέλαναν από το 1ο άκουσμα! Για να μη μακρηγορώ αφού ακούσαμε μονομιάς το 1ο CD το βάλαμε στη θήκη του και τοποθετήσαμε στο player το 2ο αριστούργημα!

Track 1 – Civil War. Απλά εκπληκτικό! Αν και 11 μόλις ετών τότε με μαγνήτισε η Κιθάρα , τα τύμπανα το μπάσο και φυσικά τα φωνητικά του (όπως έμαθα αργότερα) μπασίστα της μπάντας Duff. «Knockin’ On Heaven’s Door», «Yesterdays», «You Could Be Mine» και φυσικά το επιβλητικό «Estranged»!!!!!

Αυτό ήταν κόλλησα. Υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μάθω περισσότερα για αυτούς. Εκείνη την εποχή όμως δεν ήταν εύκολο. Το διαδίκτυο δεν ήταν όπως σήμερα και για να πάρεις πληροφορίες έπρεπε πραγματικά να μοχθήσεις.

Το 1993 (Αθήνα, 24 Μαΐου) ήρθαν στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στο ΟΑΚΑ. Τα αδέρφια μου θα πήγαιναν αλλά εμένα δε με άφησαν να πάω. Ήμουν αρκετά μικρός (12 ετών) και θυμάμαι τους κρατούσα για καιρό «μούτρα». Την επόμενη μέρα μου είπαν πως δεν έπαιξαν πολύ καλά και πίστευα πως μου έλεγαν ψέμματα για να μην είμαι στεναχωρημένος (αργότερα έμαθα πως μου έλεγαν την αλήθεια) (!)

Έτσι λοιπόν κάποια χρόνια αργότερα σε «κοπάνα» από το σχολείο και μια βόλτα με το λεωφορείο (732 για όσους ξέρουν) στο κέντρο της Αθήνας, σε ένα stand είδα ένα περιοδικό το σήμα της μπάντα. Το αγόρασα και έφυγα άρον άρον για σπίτι με σκοπό να το ξεφυλλίσω. Κάπως έτσι έμαθα πως τα Use your Illusion ήταν ο 3ος δίσκος τους και φυσικά έβαλα σκοπό να αποκτήσω τα 2 πρώτα άλμπουμ.

Γύρω στο 1996 και μετά από μια επιτυχημένα καριέρα στα «κάλαντα» είχα τα χρήματα να αγοράσω τον 1ο δίσκο. Πήγα περιχαρής στο δισκοπωλείο και βγήκα κρατώντας στα χέρια μου μια μικρή σακούλα με το «Appetite for Destruction». Όταν γύρισα σπίτι το άνοιξα προσεκτικά «μύρισα» το Βιβλιαράκι και έβαλα το δισκάκι στο player. Track 1 – «Welcome To The Jungle». Βρωμιά, ευθύτητα, δύναμη, ωμότητα. Μια απίστευτη Punk-Rock μπάντα η οποία δε θύμιζε και πολύ όσα ήξερα για αυτούς. Αυτό με ενθουσίασε ακόμα περισσότερο γιατί είδα πως είχαν πολλά να δώσουν. «Nightrain», «Rocket Queen», «Paradise City» και φυσικά το αξεπέραστο «Sweet Child O’ Mine». Πραγματικά δε μπορούσα να πιστέψω πώς γίνεται να μην ήξερα τόσα χρόνια αυτή τη μουσική. Είχα βάλει σκοπό μου να αποκτήσω τα πάντα.

Το 2ο δίσκο τους δεν άργησα να τον αποκτήσω. Την ίδια χρονιά λοιπόν αγόρασα το «G N R Lies». Το άκουσα πολλές φορές (μόνος ή με «παρέα») και φυσικά ξεχώρισα τα «Patience», «Reckless Life»,» «Used To Love Her» και το «One In A Million».

Το δίσκο μετά το «Use your Illusion» με τίτλο «The Spaghetti Incident?» τον πήρε σαν δώρο γενεθλίων ο φίλος μου Τάσος. Μόλις μου το είπε απάντησα : Ετοίμασε καφέ …έρχομαι! Τον ακούσαμε , σχολιάσαμε και
απογοητευτήκαμε μαζί… αν και το 1ο κομμάτι «Since I Don’t Have You» είναι αρκετά καλό, η συνέχεια πραγματικά με απογοήτευσε. Κατάλαβα πως άρχισε το τέλος (!)

Δεν έβγαλαν άλλο δίσκο (μέχρι το 2008 «Chinese Democracy»), διασπάστηκαν και πραγματικά κατάφεραν να διαλύσουν μια τόσο φοβερή μπάντα που μόνο καλά είχε να δώσει στη μουσική ιστορία.

Αυτά λοιπόν τα λίγα είχα να πω για τους Guns ‘N Roses, από τη δική μου σκοπιά φυσικά. Για μια μπάντα μου από το 1987 ως το 1991 κατάφερε να μπει στα σαλόνια των Μεγαλύτερων Συγκροτημάτων στην ιστορία και μέσα σε 2 χρόνια τα «γ@μησ@ν» όλα!!!!

Ενδεικτικά παραθέτω τη δισκογραφία τους:

  • Appetite for Destruction (1987)
  • G N’ R Lies (1988)
  • Use Your Illusion I (1991)
  • Use Your Illusion II (1991)
  • The Spaghetti Incident? (1993)
  • Chinese Democracy (2008)

 

 

                                                                                                      AngelBax
@SchoolOfRock

 

 

Σχετικές αναρτήσεις

X