Select your Top Menu from wp menus
Ένα Πρωινό Σαββάτου του 1996

Ένα Πρωινό Σαββάτου του 1996

Επιτέλους Σάββατο. Χωρίς σχολείο, χωρίς φροντιστήριο, χωρίς τίποτα. Ξυπνάω και το πρώτο πράμα είναι να ξυπνήσω τον κολλήτο μου. Παίρνω τηλέφωνο στο σπίτι (δεν υπήρχαν κινητά τότε) το σηκώνει η μητέρα του, «Παναγιώτη ο Κώστας κοιμάται μια στιγμή να τον ξυπνήσω». Ξυπνάει έρχεται στο τηλέφωνο και μεταξύ ύπνου και ξύπνιου μου λέει «Σε μισή ώρα στη στάση».

Ετοιμάζομαι αμέσως. Τσεκάρω τα λεφτά που τα είχα μαζέψει όλη τη βδομάδα από το χαρτζιλίκι που μου έδιναν οι γονείς μου, 4.000 δραχμές, καλά είμαστε σκέφτομαι. Βάζω μπουφάν και πάω στη στάση του 206! Περιμένω τον άλλον και ως συνήθως έρχεται με κανα τέταρτο καθυστέρηση. Έρχεται το λεωφορείο και ξεκινάει το κυνήγι.

Φτάνουμε κέντρο και ξεκινάμε να πάμε Μετρόπολις. Καθώς προχωράμε η κουβέντα όπως καταλαβαίνεται αφορούσε αποκλειστικά τη μουσική. Αναρωτιόμασταν τι κομμάτια θα βρούμε και αν βρούμε αυτά που θέλουμε κτλ. Μετά από 5 λεπτά φτάνουμε στον πρώτο μας σταθμό.

Μπαίνουμε στο Μετρόπολις και ο καθένας πάει να τσεκάρει τα είδη που θέλει. Εγώ Jungle, Drum & Bass και Hip Hop ο Κώστας στα House. Μετά από ώρα μέσα στο μαγαζί κοιτιόμαστε και οι δύο απογοητευμένοι. Δεν έχει τίποτα. Κάνουμε άλλη μια βόλτα το μαγαζί στα γρήγορα μπας και με ξέφυγε τίποτα αλλά δυστυχώς όχι. Φεύγουμε και ανηφορίζουμε προς Ιπποκράτους. Discobole σου ερχόμαστε!

Καθώς ανεβαίνουμε προς τα πάνω ευχόμαστε να μην έχει κόσμο. Φτάνουμε έξω από το Discobole κοιτάμε μέσα και ευτυχώς έχει 2-3 άτομα. Μπαίνουμε και ξαναχωριζόμαστε. Καθώς κοιτάω στα Drum & Bass βινύλια πέφτει το μάτι μου σε ένα μαύρο εξώφυλλο και το μόνο που λέει πάνω είναι “Inner City Records”. Σκέφτομαι από μέσα μου «Λες να είναι αυτό;». Το παίρνω στα χέρια μου, κοιτάω το label και ναι είναι αυτό. Alaska – Alaska / Drumworks!!! Γυρνάω κοιτάω τον Κώστα με κοιτάει και μου λέει «ωωωχχχχ». Πραγματικά χεσμένος από τη χαρά μου συνεχίζω να ψάχνω. Ο Κώστας κλασικά έχει βρει κάτι Strictly Rhythm δισκάκια.

Είμαστε καμιά ώρα μέσα στο μαγαζί. Κάποια στιγμή μου λέει ο Κώστας «Φίλε είναι 1 η ώρα». Του λέω κάτσε να τσεκάρω άλλη μία και φύγαμε. Κοιτάω μία στα γρήγορα και πάνω που λέω ότι δεν έχει κάτι άλλο κάποιος έρχεται και αφήνει στο ράφι 3-4 δισκάκια. Τα κοιτάω και μέσα σε αυτά ήταν ένα με άσπρο εξώφυλλο και κόκκινο το λογότυπο της δισκογραφικής του Photek. Τώρα γίναμε λέω. Βγάζω τον δίσκο και βλέπω την ετικέτα, Studio Pressure ‎– The Water Margin / Fusion.
Δε μπορούσε να γίνει κάτι καλύτερο από αυτό!!!!!

Πάμε στο ταμείο, δίνω τα δισκάκια, μου λέει 2.800 δραχμές (περίπου 9€)! Αυτά είναι μου μένουν λεφτά και για καφέ το βράδυ! Φεύγουμε και πάμε προς Σίνα να πάρουμε το λεωφορείο για να γυρίσουμε σπίτι.

Αυτό ήταν ένα τυπικό πρωινό Σαββάτου του 1996. Δεν είχαμε Mp3, ιντέρνετ και όλη αυτή τη πολυτέλεια που έχουμε σήμερα. Βρίσκαμε μουσική στη κυριολεξία με ιδρώτα. Ακούγαμε ραδιόφωνο, διαβάζαμε περιοδικά και έτσι ενημερωνόμασταν για καινούργιες κυκλοφορίες και μετά τρέχαμε στα δισκοπωλεία να τα βρούμε. Αν είμασταν τυχεροί βέβαια αν όχι… πακέτο. Όλο αυτό όμως ήταν για μας μια ιεροτελεστία που μας έκανε να εκτιμήσουμε ακόμα περισσότερο τη μουσική που μας αρέσει.

 

-Cryo

Σχετικές αναρτήσεις

X